Pierwsza choinka Williama

... I w końcu mogę cieszyć oczy gromadzonymi przez nas przez te lata ozdobami na choinkę! W zeszłym roku pisałam o nich, co to je przewożę stopniowo do Polski (jeszcze kilka zostało w Stanach, z zeszłorocznego wieńca).

Co więcej, nie tylko ja cieszę dziś nimi oczy, ale i syn mój, kto by pomyślał, mój syn :) (Powtarzam sobie w głowie te dwa słowa i nadal nie mogę uwierzyć, że one zaistnniały dla mnie obok siebie).

Niezwykłe jest być świadkiem tego, jak William się zmienia, jak coraz żywiej reaguje na otaczający go świat.



Życzę Wam dzisiaj, spod naszej choinki, pięknych świąt. Skorzystam z rymowanki, jaką moja bliska koleżanka Jarzynka ułożyła i właśnie mi przesłała (takie zdolne koleżanki mam!):

Niech Wam nigdy czynnik wrogi nie podkłada kłód pod nogi.

O!

Życzę Wam dzisiaj tego wszystkiego, o czym marzycie i jeszcze tego, o czym nie śmiecie nawet marzyć - M.