Ogrody Filoli, czyli wejście


I jeszcze na powitanie zamieszczam zdjęcie pięknego wejścia. Miało być już wczoraj, jest dziś, bo wczoraj edytor zdjęć, nieczuły, odmówił posłuszeństwa. Zdjęcie zrobiłam w ogrodach Filoli w Kalifornii - póki co mamy rzut beretem (ale o tym już niżej).

Komentarze

  1. Elle28 października 2009 15:27

    Witaj zatem :) Czekam na kolejne wpisy :)
    Większość z nas trafiła do blogów w podobny jak Ty sposób :)
    Powodzenia :) a edytowanie i wszystkie techniczne sprawy załapiesz stopniowo :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Marchewka Dracoolina29 października 2009 10:14

    Pięknie dziękuję za powitanie! Tak miło zobaczyć, jak zero komentarzy zamienia się w okrągłą jedyneczkę, do tego tak sympatyczną :) Korzystając z okazji gratuluję pięknych drukowanych poszewek! Własnej drukarki nie posiadamy, więc w grę wchodzi okaz w małżonkowym biurze (wykorzystywany dotąd przeze mnie głównie do drukowania starych reklam - podzielam zamiłowanie do czcionek, napisów, szyldów!). Tak sobie myślę,gdyby się ta drukarka ewentualnie zepsuła to chciałabym koniecznie zobaczyć reakcję serwisu technicznego, który dłubiąc we wnętrznościach maszyny odnajduje malowane w reklamę kremu o cudownych właściwościach płótno!
    Serdecznie pozdrawiam! :)
    M.

    OdpowiedzUsuń
  3. Magda29 października 2009 16:04

    Hej Marchewko (trosze dziwnie mi sie tak zwracac, nick masz zabojczy;)...), dzieki za mila wizyte u mnie.
    Bede trzymac kciuki za Twoje blogowe przedwsieziecia i na pewno nie raz Cie jeszcze odwiedze:).
    Widze, ze mieszkasz w okolicach SF, to moje ulubione amerykanskie miasto (tzn. nie bylam jeszcze we wszystkich;), ale to akurat darze specjalnym sentymentem - mieszkalam kiedys pod Santa Rosa, to ok. godziny drogi od SF, moze kojarzysz...)
    Powiem Ci, ze po prawie 5 latach mieszkania poza Polska tez nieraz mam chwile tesknoty, ale do powrotu mnie nie ciagnie... Ciekawa jestem jak to bedzie u Ciebie, Twoich odczuc i wrazen powrotu do Polski po tych kilku latach poza?...
    Trzymam oczywiscie mocno kciuki:) i pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Od serca

Obraz
Ciekawe jak tężeją człowiekowi rysy twarzy. Uśmiech zastyga jak mucha w bursztynie. Znika zegar z drzwiami, torebka z telefonem. Znika inny możliwy ciąg zdarzeń, może jakiś żart w drodze powrotnej do auta, może luźna kłótnia, kto wie, na pewno rozmowa z mamą znika, ta, w której wszystko było OK. Przewińmy ten film, niech doktor Maggie zniknie jeszcze za drzwiami, z kartką z rysunkiem serca. Na parę chwil, co jej szkodzi. Pogapimy się jeszcze trochę na zegar, podenerwujemy, że dzwoniliśmy właśnie odwołać wizytę u pediatry, miałoby się z głowy za jednym zamachem. A tu już i tak za chwilę przyjdą i powiedzą, że ten szmer w sercu Thomasa to nic takiego, przejdzie jak ręką odjął za rok, dwa, cztery. Zrobiło się EKG, echo serca się zrobiło, można by iść. A to trwa i trwa. Takie echo serca, nie planował dziś człowiek. I weź tu teraz leż z dzieckiem na tej kozetce prawie pół godziny, zajmuj czymś dziecko, żeby nie próbowało ciumkać głowicy USG. Pośmialiśmy się chociaż trochę ...
Czytaj więcej

Przy czwarteczku

Obraz
  Przy czwarteczku, przy czwartuniu, bez czegokolwiek mądrego (czy choćby głupiomądrego) do powiedzenia - zawiadamiam kosmos i okolice, że cieszę się rzeczonym czwartkiem, cieszę się prospektem, że przyjdzie piątek, chłodnym piwem się cieszę i ciepłym domem, synami, że są, przeszłością, że przeszła, swoją głową, że ciągle mnie bawi.
Czytaj więcej

Zacznijmy od róż

Obraz
To był beżowy, rozpinany sweter w pąsowe róże. Właścicielka swetra, śliczna, delikatna, niebieskooka naturalna blondynka, pewna siebie, nieodmiennie zadbana i odprasowana, z paznokciami, pierścionkiem zaręczynowym i dyskretnym makijażem, studiowała na moim roku, w równoległej grupie. Usadowiona na ławce przed aulą jadłam kanapkę, a oddając się tej miłej czynności gastronomicznej dumałam nad urodą pąsowego swetra, własną (podówczas) niechęcią do żelazka oraz wstawania wcześniej niż 40 minut przed odjazdem autobusu wiodącego mnie na dworzec. Nie polubiłybyśmy się, zadecydowałam. Miało być inaczej. Jak film migają mi przed oczami chwile... Naszych pierwszych rozmów nie pamiętam. Pamiętam już za to jej kilkudniowe wesele. Wspólne wyjazdy paczką wspólnych znajomych. Sylwester "Lata 80-te", siedzimy na schodach w przerwie między tańcami, ona z włosami w palemkę, ja w bijących po oczach turkusach. Urodzinowe Dracool Party z mym świeżo poznanym przyszłym małżonkiem, on w roli Dracool...
Czytaj więcej