Akcent marynistyczny w naszym mieszkaniu



Dzisiejsze przedpołudnie wypełniły mi roboty gospodarskie wszelakie! Później za to Williama spotkało szczęście w postaci odwiedzin jego japońskiej rówieśniczki. Sakura, bo tak Williamowa koleżanka ma na imię, cieszy się wielką sympatią mojego syna - syn śmieje się do niej towarzysko, spogląda nań z radością w oku, a nawet - uwaga, uwaga - głaszcze ją po głowie. Piękny to widok, taka dziewięciomiesięczna koleżeńska para. Biegnę już teraz ku mej pościeli bieluśkiej, świeżej, wykrochmalonej, pozdrawiając Was przed snem -

- M.

P.S. Willątko zapozowało dla Was w swojej nowej piżamce.

Komentarze

  1. Projekt MY19 lipca 2011 23:56

    piżamka i Willątko przesłodkie

    OdpowiedzUsuń
  2. Sunsette20 lipca 2011 00:04

    Ale ma minkę fajną;) Ciekawe, co sobie myśli, spoglądając tak na fotografa;)

    OdpowiedzUsuń
  3. HANNA20 lipca 2011 00:05

    Jaki słodki chłopak-cudo

    OdpowiedzUsuń
  4. monika20 lipca 2011 02:14

    mała śliczna reklamówka :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Kinga20 lipca 2011 03:00

    William to przesłodki chłopczyk, pozdrawiam gorąco

    OdpowiedzUsuń
  6. Dag-eSz20 lipca 2011 08:39

    Boska piżamka :)
    A Twój synek jest przesliczny i przesłodki! :)
    Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  7. brunoszka20 lipca 2011 12:41

    nie mogę się na niego napatrzeć :) no i byś zdjęcie małej Japoneczki dodała :P:P:P ale multikulturalne towarzystwo!!!! :P:P:P biziaki for you!!!

    OdpowiedzUsuń
  8. Marchewka Dracoolina22 lipca 2011 11:56

    Dzięki, dziewczyny, no jak piżamkę zobaczyłam, tak kupiłam :)

    With love, bardzo miło mi Ciebie gościć!
    Sunsette, i ja nie raz się zastanawiam, co on sobie o tym wszystkim myśli - o nas, o świecie wokół. Najbliższy mi człowiek, a taki zagadkowy :)
    Dag-eSz, witam serdecznie, pod norweskie niebo i ja już zaglądałam i podziwiałam Twoją pomysłowość w aranżaacji Waszego mieszkanka!
    Brunoszka, korciło mnie zamieszczenie zdjęcia z Sakurą, ale powstrzymałam się, nie wiedząc, co na to jej mama.

    Pozdrawiam Was razem i każdą z osobna - M.

    OdpowiedzUsuń
  9. Kass25 lipca 2011 23:13

    Piękny William! Oj będzie łamał serca ;)
    Pozdrawiam serdecznie!

    OdpowiedzUsuń
  10. Piegowata14 sierpnia 2011 14:41

    Piękny Syn! Urocze spojrzenie:)

    OdpowiedzUsuń
  11. agakry12 września 2011 06:51

    piżamka mistrzunio :) a syn palce lizać :) świetny gość :)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Od serca

Obraz
Ciekawe jak tężeją człowiekowi rysy twarzy. Uśmiech zastyga jak mucha w bursztynie. Znika zegar z drzwiami, torebka z telefonem. Znika inny możliwy ciąg zdarzeń, może jakiś żart w drodze powrotnej do auta, może luźna kłótnia, kto wie, na pewno rozmowa z mamą znika, ta, w której wszystko było OK. Przewińmy ten film, niech doktor Maggie zniknie jeszcze za drzwiami, z kartką z rysunkiem serca. Na parę chwil, co jej szkodzi. Pogapimy się jeszcze trochę na zegar, podenerwujemy, że dzwoniliśmy właśnie odwołać wizytę u pediatry, miałoby się z głowy za jednym zamachem. A tu już i tak za chwilę przyjdą i powiedzą, że ten szmer w sercu Thomasa to nic takiego, przejdzie jak ręką odjął za rok, dwa, cztery. Zrobiło się EKG, echo serca się zrobiło, można by iść. A to trwa i trwa. Takie echo serca, nie planował dziś człowiek. I weź tu teraz leż z dzieckiem na tej kozetce prawie pół godziny, zajmuj czymś dziecko, żeby nie próbowało ciumkać głowicy USG. Pośmialiśmy się chociaż trochę ...
Czytaj więcej

Przy czwarteczku

Obraz
  Przy czwarteczku, przy czwartuniu, bez czegokolwiek mądrego (czy choćby głupiomądrego) do powiedzenia - zawiadamiam kosmos i okolice, że cieszę się rzeczonym czwartkiem, cieszę się prospektem, że przyjdzie piątek, chłodnym piwem się cieszę i ciepłym domem, synami, że są, przeszłością, że przeszła, swoją głową, że ciągle mnie bawi.
Czytaj więcej

Przepraszam za spóźnienie

Obraz
  Przepraszam za spóźnienie. Za nie-pisanie, za nie-obecność - przepraszam. W przypływie przepływu myśli przez palce, na fali wzruszenia możnością pisania (o czym później) - piszę.  W najzwyklejszą niedzielną noc, w raptownym lutym - w czasie kradzionym, czyli jedynym, jaki jest - jestem.  Rety, jak się cieszę!  
Czytaj więcej