Miejsce magiczne

W lipcu odwiedziliśmy siostrę męża, która mieszka w Nowym Jorku, a ta, znając potrzeby duszy mojej, zawiozła nas w pewne miejsce magiczne... Muzeum średniowiecza - z pięknymi ogrodami z widokiem na rzekę. Przenoszę się tam dzisiaj myślami, zapraszam i Was :)











Ech, jak tam pięknie było i cicho, jak inaczej. Była z nami teściowa, rodzeństwo męża i mój osobisty brat, taki dobry dzień :) Jutro lecimy z mężem na weekend do Bostonu, nowa przygoda, tylko spakować się trzeba jeszcze. Pozdrawiam Was, drogie dziewczyny, niezmiennie śląc Wam słońce drogą wirtualną! M.

P.S. A oto link do muzeum:
http://www.metmuseum.org/Works_Of_Art/the_cloisters

Komentarze

  1. Unknown3 lutego 2010 14:53

    Muzeum średniowiecza w Nowym Jorku...mhm.
    Ważne,że było spokojnie i miło :)

    Życzę Wam udanej wycieczki,przywieźcie mnóstwo zdjęć i ciekawe wspomnienia.

    Pozdrawiam Was serdecznie.

    OdpowiedzUsuń
  2. Marchewka Dracoolina3 lutego 2010 18:40

    Paula, ano tak, w końcu nowojorczycy też lubią dowiedzieć się o średniowieczu tego i owego :) Mnie bardzo się spodobało to, w jaki sposób muzeum zostało zaaranżowane, zwiedzający mogli przenieść się w czasie i przestrzeni - to pierwsze nie jest dane nikomu, a drugie niestety też nie wszystkim :(
    Dziękujemy serdecznie za pozdrowienia i miłe słowa! Walizka oczywiście jeszcze nie spakowana, bo pranie się suszy, przygotowania na ostatnią chwilę, czyli jak zwykle :)
    Uściski dla Ciebie i córeczki, M.

    OdpowiedzUsuń
  3. Magda4 lutego 2010 22:35

    Swietne zdjecia, miejsce rzeczywiscie magiczne... Chetnie bym sie kiedys wybrala do NY:).
    Milego pakowania i weekendowej wyprawy do Bostonu!

    ps. Tak sie zastanawiam, gdzie jest Twoj ulubiony las...?:)

    OdpowiedzUsuń
  4. ALEXLS5 lutego 2010 05:36

    Dobrze ze podalas linka - najciemniej pod latarnia;) Juz wiem gdzie sie wybierzemy jak wiosna na dobre sie rozgosci:)

    OdpowiedzUsuń
  5. Gosia5 lutego 2010 09:56

    Urokliwie tam i interygująco:)
    Z chęcią bym zobaczyła to na żywo.

    Udanej wyprawy do Bostonu!!!
    Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
  6. ushii7 lutego 2010 03:54

    urokliwie i spokojnie... choć może średniowiecze warto poznawać gdzie indziej, na pewno warto tam spędzić trochę czasu i zrelaksować się...

    Przesyłam spóźnione, ale gorące życzenia urodzinowe - samych szczęśliwych chwil!!

    OdpowiedzUsuń
  7. Marchewka Dracoolina8 lutego 2010 11:41

    Lena, dziękuję! Zdjęcia robione takim aparatem zwyczajnym, cieszę się, że jednak coś oddają. Ulubiony las jest oczywiście w Polsce, na pewno o nim napiszę!
    Alexls, jestem pewna, że Ci się tam spodoba - mają w muzeum duże zbiory pięknych haftów :)
    Gosia, wyprawa do Bostonu udała się bardzo, oprócz dnia ostatniego, o którym napiszę. I ach, cóż za apetyczną babkę widzę na Twoim blogu! :)
    Ushii, serdecznie dziękuję za życzenia! Cieszę się, że miejsce ze zdjęć Ci się spodobało :)
    Pozdrawiam Was dziewczyny cieplutko! M.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Od serca

Obraz
Ciekawe jak tężeją człowiekowi rysy twarzy. Uśmiech zastyga jak mucha w bursztynie. Znika zegar z drzwiami, torebka z telefonem. Znika inny możliwy ciąg zdarzeń, może jakiś żart w drodze powrotnej do auta, może luźna kłótnia, kto wie, na pewno rozmowa z mamą znika, ta, w której wszystko było OK. Przewińmy ten film, niech doktor Maggie zniknie jeszcze za drzwiami, z kartką z rysunkiem serca. Na parę chwil, co jej szkodzi. Pogapimy się jeszcze trochę na zegar, podenerwujemy, że dzwoniliśmy właśnie odwołać wizytę u pediatry, miałoby się z głowy za jednym zamachem. A tu już i tak za chwilę przyjdą i powiedzą, że ten szmer w sercu Thomasa to nic takiego, przejdzie jak ręką odjął za rok, dwa, cztery. Zrobiło się EKG, echo serca się zrobiło, można by iść. A to trwa i trwa. Takie echo serca, nie planował dziś człowiek. I weź tu teraz leż z dzieckiem na tej kozetce prawie pół godziny, zajmuj czymś dziecko, żeby nie próbowało ciumkać głowicy USG. Pośmialiśmy się chociaż trochę ...
Czytaj więcej

Przy czwarteczku

Obraz
  Przy czwarteczku, przy czwartuniu, bez czegokolwiek mądrego (czy choćby głupiomądrego) do powiedzenia - zawiadamiam kosmos i okolice, że cieszę się rzeczonym czwartkiem, cieszę się prospektem, że przyjdzie piątek, chłodnym piwem się cieszę i ciepłym domem, synami, że są, przeszłością, że przeszła, swoją głową, że ciągle mnie bawi.
Czytaj więcej

Przepraszam za spóźnienie

Obraz
  Przepraszam za spóźnienie. Za nie-pisanie, za nie-obecność - przepraszam. W przypływie przepływu myśli przez palce, na fali wzruszenia możnością pisania (o czym później) - piszę.  W najzwyklejszą niedzielną noc, w raptownym lutym - w czasie kradzionym, czyli jedynym, jaki jest - jestem.  Rety, jak się cieszę!  
Czytaj więcej