W odejściu od tematu posta poprzedniego



W odejściu od tematu posta poprzedniego prezentuję Wam szydełkową taśmę, którą stworzyłam już jakiś czas temu, a która wreszcie znalazła swoje miejsce - w oknie (spuśćcie przy tym proszę zasłonę miłosierdzia na fakt, iż okno jest brudne - brudne jest od zewnątrz, na co nie mam wpływu, trzeba czekać na zjawienie się firmy myjącej w naszym bloku okna). Upięłam mój szydełkowy wytworek w kokardę, wsunęłam do środka zieloną wstążkę, bardzo ładnie przebija przez nią światło (na zdjęciu widzimy też nasze drugie storczykowe dziecię).



A jeśli już o świetle mowa, zrobiłam kiedyś zdjęcie moim nowym haftowanym poszewkom (nie ja je haftowałam, nie ja... ) i słońce tak ładnie padało na łóżko, spójrzcie same:





Na koniec - półka, póki co jedna, jedyna, prowizoryczna powierzchnia płaska, którą komponować mogę według potrzeby serca - od tygodnia wygląda tak:



A imbryczek jest w ciągłym użyciu!
Z ciepłymi myślami - M.

Komentarze

  1. ushii9 lutego 2010 14:52

    o matko jakie te poduszki przepiękne!!!
    ja też chcę takieeeeeee.... buuu...

    OdpowiedzUsuń
  2. Marchewka Dracoolina9 lutego 2010 15:08

    Ula, dzięki! Kiedy je pierwszy raz zobaczyłam, prawie zemdlałam na ich widok - musiały być moje! :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Unknown10 lutego 2010 02:07

    Cudną kokardkę wyczarowałaś.
    Poduszeczki,powtórzę za Ushii są przepiękne!!!
    Półeczka jest takim wdzięcznym mebelkiem,że tak jak piszesz,można zmieniać jej wystrój i aranżacje w zależności od naszego widzi mi się ;)

    Buziaki.

    OdpowiedzUsuń
  4. Unknown10 lutego 2010 03:34

    W poduszkach i w narzucie się zakochałam :)
    A ubranie zieloną wstążkę w szydełkową powłoczkę cudowne :)

    OdpowiedzUsuń
  5. ALEXLS10 lutego 2010 11:21

    Piekne poduchy! Zapraszam moja Kochana do odwiedzin - mam dla Ciebie mala niespodzianke:) Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  6. Marchewka Dracoolina10 lutego 2010 16:47

    Paula, cieszę się, że spodobała Ci się kokardka! Milutko mi się ją jesienią szydełkowało. Mam nadzieję, że do półki dojdą kiedyś do aranżacji komody i kredensy, no i może kominek nawet, taki uroczy jak Twój :)
    Kasia, dziękuję! Narzutę tymi ręcami ;) ze sklepu targałam, z wyprzedaży, z szaleństwem w oczach :)
    Alexls (Ola?...), dziękuję Ci pięknie za wyróżnienie! Bardzo mi miło, że o mnie pomyślałaś, na pewno wspomnę o tym wkrótce na blogu :)
    Pozdrowienia! M.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Od serca

Obraz
Ciekawe jak tężeją człowiekowi rysy twarzy. Uśmiech zastyga jak mucha w bursztynie. Znika zegar z drzwiami, torebka z telefonem. Znika inny możliwy ciąg zdarzeń, może jakiś żart w drodze powrotnej do auta, może luźna kłótnia, kto wie, na pewno rozmowa z mamą znika, ta, w której wszystko było OK. Przewińmy ten film, niech doktor Maggie zniknie jeszcze za drzwiami, z kartką z rysunkiem serca. Na parę chwil, co jej szkodzi. Pogapimy się jeszcze trochę na zegar, podenerwujemy, że dzwoniliśmy właśnie odwołać wizytę u pediatry, miałoby się z głowy za jednym zamachem. A tu już i tak za chwilę przyjdą i powiedzą, że ten szmer w sercu Thomasa to nic takiego, przejdzie jak ręką odjął za rok, dwa, cztery. Zrobiło się EKG, echo serca się zrobiło, można by iść. A to trwa i trwa. Takie echo serca, nie planował dziś człowiek. I weź tu teraz leż z dzieckiem na tej kozetce prawie pół godziny, zajmuj czymś dziecko, żeby nie próbowało ciumkać głowicy USG. Pośmialiśmy się chociaż trochę ...
Czytaj więcej

Przy czwarteczku

Obraz
  Przy czwarteczku, przy czwartuniu, bez czegokolwiek mądrego (czy choćby głupiomądrego) do powiedzenia - zawiadamiam kosmos i okolice, że cieszę się rzeczonym czwartkiem, cieszę się prospektem, że przyjdzie piątek, chłodnym piwem się cieszę i ciepłym domem, synami, że są, przeszłością, że przeszła, swoją głową, że ciągle mnie bawi.
Czytaj więcej

Zacznijmy od róż

Obraz
To był beżowy, rozpinany sweter w pąsowe róże. Właścicielka swetra, śliczna, delikatna, niebieskooka naturalna blondynka, pewna siebie, nieodmiennie zadbana i odprasowana, z paznokciami, pierścionkiem zaręczynowym i dyskretnym makijażem, studiowała na moim roku, w równoległej grupie. Usadowiona na ławce przed aulą jadłam kanapkę, a oddając się tej miłej czynności gastronomicznej dumałam nad urodą pąsowego swetra, własną (podówczas) niechęcią do żelazka oraz wstawania wcześniej niż 40 minut przed odjazdem autobusu wiodącego mnie na dworzec. Nie polubiłybyśmy się, zadecydowałam. Miało być inaczej. Jak film migają mi przed oczami chwile... Naszych pierwszych rozmów nie pamiętam. Pamiętam już za to jej kilkudniowe wesele. Wspólne wyjazdy paczką wspólnych znajomych. Sylwester "Lata 80-te", siedzimy na schodach w przerwie między tańcami, ona z włosami w palemkę, ja w bijących po oczach turkusach. Urodzinowe Dracool Party z mym świeżo poznanym przyszłym małżonkiem, on w roli Dracool...
Czytaj więcej