Tapety, serwetki...

W ten weekend mój blog został wytapetowany! Tapetę wybierałam ja, tapetował mąż (jak to w życiu bywa...). Do tego tak sprytnie wytapetował, że mogę ją sobie łatwo zmienić na inną, którą mam w zapasie (bo, jak to w życiu bywa, wybrałam kilka i nie mogłam się ostatecznie zdecydować). Ach, żeby tak można było z tymi tapetami naściennymi! Nie pasuje mi do nowego obrazka/zegara klik, jest inna!...
Załączam dziś zdjęcie serwetki, którą zrobiłam na szydełku. Jej trzy rodzone siostry widać na zdjęciu w poprzednim poście, tej zrobiłam zdjęcie solo :) Pomyślałam, że może mnie to zmotywuje do skończenia kolejnej, która czeka biedna w pudełku. Szydełkowałam ją wiosną, ale wkradł się błąd... musiałam spruć chyba 10 rządków... kto szydełkował, ten wie, jakie to uczucie... kto pisał długiego maila, a ten mail mu się wykasował i trzeba było zacząć pisać od nowa, też wie! :)



Jak zobaczymy na kolejnym zdjęciu, serwetka ta ma całkiem dużą rodzinę w marchewkowym domu (widzimy ją tu z częścią rodzeństwa, pierwsza z lewej, z przodu). Niektóre z widocznych sióstr (te haftowane serwetki i powłoczki) zostały przeze mnie adoptowane - ja niestety nie mogłabym ich obdarować taką urodą! :)



Zdjęcie jakie jest, każdy widzi, nie pomogła mu ani pora dnia, ani wątpliwa uroda wynajmowanego balkonu. Co robić, dziatwę trzeba kąpać, niezależnie od okoliczności! Jak zwykle serdecznie pozdrawiam odwiedzających :) M.

Komentarze

  1. 13ka11 listopada 2009 10:01

    Na początek ... bardzo ładna fotka w profliu ;DDD. Ślicznie Ci w tej naci. Serwetki, poszewki, poszwy itp itd lubię bardzo, ale jestem leniem i robić mi się nie chce. Ale kto wie może kiedyś to naprawię ... jak skończę remont i się wyprowadzę z płyty w jeszcze większy remont ;))). Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  2. Marchewka Dracoolina11 listopada 2009 13:43

    13ko, pięknie dziękuję, że znów mnie dowiedziłaś! Fajna fotka, nie? :D Mąż twierdzi, że ta natka to wypisz wymaluj moje włosy, tylko kolor letko inny :D Masz w planach przeprowadzkę? Co będzie z tytułem bloga?! :) Jakoś mi Twoje plany przeprowadzkowe umknęły, biję się w pierś!

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Od serca

Obraz
Ciekawe jak tężeją człowiekowi rysy twarzy. Uśmiech zastyga jak mucha w bursztynie. Znika zegar z drzwiami, torebka z telefonem. Znika inny możliwy ciąg zdarzeń, może jakiś żart w drodze powrotnej do auta, może luźna kłótnia, kto wie, na pewno rozmowa z mamą znika, ta, w której wszystko było OK. Przewińmy ten film, niech doktor Maggie zniknie jeszcze za drzwiami, z kartką z rysunkiem serca. Na parę chwil, co jej szkodzi. Pogapimy się jeszcze trochę na zegar, podenerwujemy, że dzwoniliśmy właśnie odwołać wizytę u pediatry, miałoby się z głowy za jednym zamachem. A tu już i tak za chwilę przyjdą i powiedzą, że ten szmer w sercu Thomasa to nic takiego, przejdzie jak ręką odjął za rok, dwa, cztery. Zrobiło się EKG, echo serca się zrobiło, można by iść. A to trwa i trwa. Takie echo serca, nie planował dziś człowiek. I weź tu teraz leż z dzieckiem na tej kozetce prawie pół godziny, zajmuj czymś dziecko, żeby nie próbowało ciumkać głowicy USG. Pośmialiśmy się chociaż trochę ...
Czytaj więcej

Przy czwarteczku

Obraz
  Przy czwarteczku, przy czwartuniu, bez czegokolwiek mądrego (czy choćby głupiomądrego) do powiedzenia - zawiadamiam kosmos i okolice, że cieszę się rzeczonym czwartkiem, cieszę się prospektem, że przyjdzie piątek, chłodnym piwem się cieszę i ciepłym domem, synami, że są, przeszłością, że przeszła, swoją głową, że ciągle mnie bawi.
Czytaj więcej

Przepraszam za spóźnienie

Obraz
  Przepraszam za spóźnienie. Za nie-pisanie, za nie-obecność - przepraszam. W przypływie przepływu myśli przez palce, na fali wzruszenia możnością pisania (o czym później) - piszę.  W najzwyklejszą niedzielną noc, w raptownym lutym - w czasie kradzionym, czyli jedynym, jaki jest - jestem.  Rety, jak się cieszę!  
Czytaj więcej