Blondyn po przejściach

 

Będę szczera - pierwsze, co mnie w nim ujęło, to nogi.


Stół - z USA, z mało pięknego miasta Bellevue. Z kanadyjskich brzóz.

W Stanach stanął w dwóch domach - w domu pod strzelistą jodłą, a wcześnej w Domu pod Tłustym Pająkiem. Jesienią 2017 roku przejechał w kontenerze USA na wskroś, przepłynął do Anglii, dotarł do centrum Londynu, prosto do naszego drugiego londyńskiego lokum, kuriozalnego, chudego i wysokiego, bo czteropiętrowego domu. I podczas gdy ja po roku przenosiłam się do mieszkania po drugiej stronie parku, wejrzałam czule na stabilnego, kanadyjskiego bruneta z amerykańskim paszportem, i, zadawszy sobie w duchu pytanie, czy mu aby tej emigracyjnej tułaczki nie starczy, postanowiłam, że się zabierze z jednymi panami do Polski. Poleżał w garażu. Nabrał mocy urzędowej. Nabrał mocy życiowej jako takiej. Zmienił image! I wrócił na salony.

Niepozorny, a jak się zaweźmie wykarmi 12 osób. Częściowo dzięki Marinie z Bułgarii, która, sprzedając mi stół, dorzuciła dodatkową dostawkę ("I'm from a country of less so I always believe in more").


Blondyn po przejściach - niejedno widział, niejedno słyszał, dużo udźwignie, twardo stoi na ziemi.

Ideał.

Komentarze

  1. Sunsette12 maja 2020 13:47

    Rzeczywiście nogi ma bardzo zgrabne ten pan, a na dodatek ten staroświecki urok, który mnie od dawna pociąga... No i zawsze miałam słabość do blondynów. Oj, się rozmarzyłam;))

    OdpowiedzUsuń
  2. Marchewka Dracoolina12 maja 2020 14:05

    :))) Uściski, Kochana!

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Od serca

Obraz
Ciekawe jak tężeją człowiekowi rysy twarzy. Uśmiech zastyga jak mucha w bursztynie. Znika zegar z drzwiami, torebka z telefonem. Znika inny możliwy ciąg zdarzeń, może jakiś żart w drodze powrotnej do auta, może luźna kłótnia, kto wie, na pewno rozmowa z mamą znika, ta, w której wszystko było OK. Przewińmy ten film, niech doktor Maggie zniknie jeszcze za drzwiami, z kartką z rysunkiem serca. Na parę chwil, co jej szkodzi. Pogapimy się jeszcze trochę na zegar, podenerwujemy, że dzwoniliśmy właśnie odwołać wizytę u pediatry, miałoby się z głowy za jednym zamachem. A tu już i tak za chwilę przyjdą i powiedzą, że ten szmer w sercu Thomasa to nic takiego, przejdzie jak ręką odjął za rok, dwa, cztery. Zrobiło się EKG, echo serca się zrobiło, można by iść. A to trwa i trwa. Takie echo serca, nie planował dziś człowiek. I weź tu teraz leż z dzieckiem na tej kozetce prawie pół godziny, zajmuj czymś dziecko, żeby nie próbowało ciumkać głowicy USG. Pośmialiśmy się chociaż trochę ...
Czytaj więcej

Przy czwarteczku

Obraz
  Przy czwarteczku, przy czwartuniu, bez czegokolwiek mądrego (czy choćby głupiomądrego) do powiedzenia - zawiadamiam kosmos i okolice, że cieszę się rzeczonym czwartkiem, cieszę się prospektem, że przyjdzie piątek, chłodnym piwem się cieszę i ciepłym domem, synami, że są, przeszłością, że przeszła, swoją głową, że ciągle mnie bawi.
Czytaj więcej

Przepraszam za spóźnienie

Obraz
  Przepraszam za spóźnienie. Za nie-pisanie, za nie-obecność - przepraszam. W przypływie przepływu myśli przez palce, na fali wzruszenia możnością pisania (o czym później) - piszę.  W najzwyklejszą niedzielną noc, w raptownym lutym - w czasie kradzionym, czyli jedynym, jaki jest - jestem.  Rety, jak się cieszę!  
Czytaj więcej