Nie wierzę!


Proszę Państwa, nie wierzę! Strawiłam oto godzinę, wśród załamywania rąk i szczękania zębów, w akompaniamencie przekleństw spod nosa płynących, próbując przypomnieć sobie hasło, i nagle żem doznała olśnienia! I weszłam, wnijdłam tu jak do Sezamu!

Jestem! Na dowód czego załączam świeży fotons, z krajobrazem akuratnym na czasy izolacyjne!

Z kaloryferem w tle
Płynie mi życie nie tak pod-le,
Boż lepiej mieć tło liche przezeń
Aniżli wieść życie bezeń!

Całuję, ściskam, mła, mła!

M.



Komentarze

  1. Anonimowy6 maja 2020 01:46

    Ale fajnie ,że Jesteś :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Anonimowy6 maja 2020 07:39

    Brakowało tych poetyckich wpisów :-) oby częściej;-)pozdrawiam, Magda

    OdpowiedzUsuń
  3. Czarny(w)Pieprz6 maja 2020 11:55

    Witamy, witamy....:-)

    OdpowiedzUsuń
  4. Anonimowy6 maja 2020 13:20

    No cudnie. Cała i zdrowa. Ostatnio często zaglądałam, a tu taka niespodzianka. Gorąco pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  5. domilkowydomek9 maja 2020 12:58

    Wiesz, że zastanawiałam się co U Was:) Cieszę się że jesteś :) Ściskam

    OdpowiedzUsuń
  6. lewkonia6 lipca 2020 09:06

    Wreszcie!!! Zamartwiałam się. Ile się mogło w te trzy lata zdarzyć? Ile się zdarzyło, chć mogło przecież nie...

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Od serca

Obraz
Ciekawe jak tężeją człowiekowi rysy twarzy. Uśmiech zastyga jak mucha w bursztynie. Znika zegar z drzwiami, torebka z telefonem. Znika inny możliwy ciąg zdarzeń, może jakiś żart w drodze powrotnej do auta, może luźna kłótnia, kto wie, na pewno rozmowa z mamą znika, ta, w której wszystko było OK. Przewińmy ten film, niech doktor Maggie zniknie jeszcze za drzwiami, z kartką z rysunkiem serca. Na parę chwil, co jej szkodzi. Pogapimy się jeszcze trochę na zegar, podenerwujemy, że dzwoniliśmy właśnie odwołać wizytę u pediatry, miałoby się z głowy za jednym zamachem. A tu już i tak za chwilę przyjdą i powiedzą, że ten szmer w sercu Thomasa to nic takiego, przejdzie jak ręką odjął za rok, dwa, cztery. Zrobiło się EKG, echo serca się zrobiło, można by iść. A to trwa i trwa. Takie echo serca, nie planował dziś człowiek. I weź tu teraz leż z dzieckiem na tej kozetce prawie pół godziny, zajmuj czymś dziecko, żeby nie próbowało ciumkać głowicy USG. Pośmialiśmy się chociaż trochę ...
Czytaj więcej

Przy czwarteczku

Obraz
  Przy czwarteczku, przy czwartuniu, bez czegokolwiek mądrego (czy choćby głupiomądrego) do powiedzenia - zawiadamiam kosmos i okolice, że cieszę się rzeczonym czwartkiem, cieszę się prospektem, że przyjdzie piątek, chłodnym piwem się cieszę i ciepłym domem, synami, że są, przeszłością, że przeszła, swoją głową, że ciągle mnie bawi.
Czytaj więcej

Przepraszam za spóźnienie

Obraz
  Przepraszam za spóźnienie. Za nie-pisanie, za nie-obecność - przepraszam. W przypływie przepływu myśli przez palce, na fali wzruszenia możnością pisania (o czym później) - piszę.  W najzwyklejszą niedzielną noc, w raptownym lutym - w czasie kradzionym, czyli jedynym, jaki jest - jestem.  Rety, jak się cieszę!  
Czytaj więcej